Evvel Zaman İçinde..

Kah hızlıdır, kah yavaş..Varlığını hissederiz hissetmesine de, tutamayız bir türlü. O hep akar, gider, geçer ve bir daha da dönmez. Onun olmadığı yerde gerçeklikte yoktur.

Kimi zaman bekleyiş, kimi zaman özleyiş, kimi zaman kavuşma, kimi zaman da kutlamadır...

Bazen hiç geçmesin isteriz, bazen de çok hızlı ilerlesin deriz. Akreple-yelkovan başında sayısız nöbet tutuşlarımız bu nedenledir hep. Kaç göz değmiştir kim bilir beklediğini getirsin diye.Zamandır o ve saatler aracılığıyla hayat bulmuştur yaşantımızın en içinde.

Evinde,işinde,içeride,dışarıda,duvarında,masanda,baş ucunda,kolunda hep özel bir yer bulmuştur kendisine..Anılardadır çoğu zaman..Dinlemeyen var mıdır dedesinin köstekli saat hikayelerini? Kimi zamanda sevgiliye sitemdir: ‘‘Akrebi yelkovana küstürdüm ben, kendimi sana...Çıkarıp attım saatimi bir kenara...Varsın akmasın zaman.’’

 Yaşantımızda  ses olmuştur, yankı bulmuştur kendisine her daim..Tik tak,tik tak, tik tak...


 

     


 

                                      

HAKKIMIZDA >>